Als je ooit tijd hebt doorgebracht op een vliegtuigfabriek, weet je hoe lastig convectieovens kunnen zijn. Ze werken door hete lucht overal heen te blazen. Het probleem is dat deze lucht al het stof, de vezels en andere ongewenste stoffen die zich in de werkruimte bevinden, meeneemt en deze rechtstreeks op het nog natte oppervlak van het materiaal blaast. Hierdoor ontstaan er ‘visoogjes’ en oneffenheden op het oppervlak. In onze wereld is dit niet alleen lelijk om te zien; het beïnvloedt ook de beschermende laag die het materiaal moet beschermen. Dit is hoe we dit oplossen: met infrarode stralers. In tegenstelling tot die grote ventilatoren, zorgt IR er niet voor dat de lucht wordt opgewarmd. Het gebruikt elektromagnetische golven om rechtstreeks de moleculen van het materiaal te bereiken. Zonder wind komt er geen stof vrij. Het is heel simpel: als je de wind stopzet, stop je ook het stof. Er is nog een groot voordeel: de manier waarop de verf droogt. Bij traditionele methoden wordt eerst het oppervlak verwarmd, waardoor de bovenste laag wordt verzegeld terwijl de oplosmiddelen nog onderin zitten. Hierdoor ontstaan er irritante bubbelletjes. IR werkt anders: het dringt door tot in de hele dikte van het materiaal, zodat de oplosmiddelen eerder kunnen ontsnappen dan het oppervlak kan worden afgesloten. Hierdoor krijg je een afwerking die steviger is en beter bestand is tegen slijtage. Eerlijk gezegd kun je geen IR-lamp zomaar in een oude convectieoven stoppen en denken dat het klaar is. IR vereist een goede oriëntatie: als het product complexe vormen heeft, zal het op sommige plekken koud blijven. Je moet dus goed plannen waar de warmte naartoe gaat en gebruikmaken van reflectoren om de energie naar de moeilijk bereikbare plekken te stuuren. Het vereist wat planning, maar het is de moeite waard. Het beste van alles? De snelheid. Verf die eerst urenlang in een convectieoven moest drogen, kan nu in minuten drogen met IR. Omdat het product niet de helft van de tijd nat blijft, is er minder kans dat er stof in de verf terechtkomt en de afwerking beschadigt. Het is sneller, schoner – en eerlijk gezegd ook minder stressvol voor het personeel op de fabriek.
